حتى به تصدّق به اهل آن مكان در غير آن مكان ، بايد اعاده نمايد در صورت اطلاق نذر از حيث زمان ؛ و اگر معيّن يا موقّت باشد و فوت شد با تمكَّن از امتثال ، ضامن است براى اهلش ، و كفاره ثابت مىشود . اگر مكان معيّن - كه نذر تصدّق در آنجا كرده است - فاسد شد و قابل اين عمل در آن نشد ، پس در موارد تحليل در قصد نذر ، تصدّق در غير آن مكان مىنمايد و قيديت ساقط مىشود ؛ و در بعض موارد كه تحليل ، مناسبت ندارد ، نذر منحلّ مىشود و بقاء و حنث ندارد . عدم كفايت قيمت مگر با قصد و خصوصيّات منذور بايد رعايت شود در حال اختيار ؛ و اداء قيمت ، كافى نيست مگر با قصد اعمّ از آن . عدم وجوب قبول بر منذور له و اظهر عدم وجوب قبول است بر منذور له ، بلكه با ترك قبول ، ساقط مىشود تكليف ناشى از نذر . اثبات مالى در ذمه براى كسى با نذر اگر قدرى را در ذمّهء خودش به نذر ، اثبات كرد ، متعين مىشود همان قدر ، و مىتواند همان مقدار از دين را بر منذور له احتساب نمايد . و اگر منذور له ابراء كرد يا هبه كرد آن را با معين بودن آن قبل از قبض ، يا معاوضه كرد ، پس اگر عنوان صدقه در نذر ، مذكور نبود و مع هذا راجح بود و نذر آن صحيح بود مانعى ندارد ؛ و اگر صدقه مذكور بود ، پس بدون قصد آن محقّق نمىشود و اين گونه امور جائز نيست . منذور له ، استحقاق مطالبه بعد از فعليت تكليف به ضيق وقت با عدم جواز تأخير دارد ، و گر نه مشكل است . و توكيل در دفع و قبض با رعايت قصد دافع جائز است . نماء منذور و نماء منذور ، ملك مالك عين آن است ، پس در نذر تمليك يا تصدّق ،